وقتی تو باشی ترانه های دريايی روی لبان ما خواهد نشست

نام تو آرامش را به ارمغان می آورد

با تو می توان از نردبان چوبی بالا رفت و برای ستاره های سربی آوازهای جاويد را خواند

وقتی تو باشی تمام انبارهای باروت در پلک بهم زدنی شعله ور می شوند

وقتی تو باشی می توان به رويش نيلوفرها دل خوش کرد

وقتی تو باشی می توان به خاطر چشمهای عاشقت عاشق شد

طراوت دريا توی چشمهايشان موج ميزند

دلی دارند به قدر اقيانوس آرام ، سينه ای دارند مملو از عشق،

و چشمهايی که در تاريکی هم برق ميزنند

از تولد سال گذشته ام بود که تمام شعرهايم را برايشان مينويسم

 چون دنيا با کامران وهومن طعم چند شاخه نبات می دهد

 و اما يه چيزی هست که خواستم بهتون بگم من يه مدت نميتونم آپ کنم چون ديگه مهر داره مياد و

 منم بايد برم دانشگاه ولی دانشگاهم تهران نيست و اون جا هم امکان آپ کردن رو ندارم

تا چند روز ديگه هم کوله باره عشقم و جمع ميکنم که برم!  

خيلی دلم براتون تنگ ميشه، خيلی زياد

روزهای دوست داشتنی با هم داشتيم تو تابستون 85

اگه خبر جديدی بود از کامران و هومن بهم سر بزنيد و بگيد

 من نظراتتون رو هر چند وقت يه بار چک ميکنم